Հայաստանը մի վայր է, որտեղ World of Geniuses նախաձեռնության առաքելությունը ձեռք է բերում առանձնահատուկ խորություն։Այստեղ պատմական ժառանգականությունը, կրթական ավանդույթը և դաստիարակության մշակույթը միաձուլվել են այնպես, ինչպես աշխարհի գրեթե ոչ մի այլ անկյունում։
Յուրաքանչյուր մեծ բացահայտում, յուրաքանչյուր շրջադարձային առաջընթաց, որը փոխել է պատմության ընթացքը, սկսվել է այն մեկ մարդուց՝ ով նկատել է այն, ինչը ուրիշները չեն տեսել, և դրանով փոխել է ապագան։ World of Geniuses նախագծի առաքելությունն է՝ հոգ տանել մարդկության ապագայի մասին։ Մենք հավատում ենք, որ աշխարհը դեպի գիտության և տեխնոլոգիաների նոր սահմաններ կարող է հասցնել այն հանճարեղության ներուժը, որը թաքնված է յուրաքանչյուր երեխայի մեջ և սպասում է իր բացահայտմանը։ Մեր նպատակն է այդ ներուժը ճիշտ ժամանակին արթնացնելը։ Օգնել ծնողներին տեսնել երեխայի ուժեղ կողմերը և ստեղծել այնպիսի միջավայր, որտեղ նրա ունակությունները կբացահայտվեն ամբողջությամբ։
Այս նպատակով ստեղծվել է Quantum G Beta Testing գործիքը՝ որպես ուղեցույց, որը թույլ է տալիս հասկանալ, թե որ ոլորտում է երեխան օժտված առանձնահատուկ կարողություններով, որտեղ է նա մտածում ավելի խոր, արագ և ոչ ստանդարտ։ Սա երեխայի թաքնված հանճարեղության ներուժի մեկնարկային քարտեզն է, որը ծնողները կարող են վերածել գործնական զարգացման՝ ճիշտ մենթորների ընտրությամբ և հոգատար վերաբերմունքով։
Հայաստանը այն վայրն է, որտեղ մեր առաքելությունը ձեռք է բերում առանձնահատուկ խորություն։
Հայ ժողովրդի մեջ հազվագյուտ կերպով միավորվել են երեք ուժեր․
Հազարամյակների պատմական շարունակականություն, որը հաստատվում է ժամանակակից հետազոտություններով
Ուժեղ կրթական ավանդույթ, որտեղ գիտելիքը դարեր շարունակ եղել է բարձր արժեք
Դաստիարակության մշակույթ, որտեղ երեխայի զարգացումը ընկալվում է որպես սերնդեսերունդ փոխանցվող սիրո և հարգանքի բնական շարունակություն
Նման միջավայր անհնար է ստեղծել մեկ սերնդի ընթացքում, քանի որ այն ձևավորվել է դարերի ընթացքում։
Հայաստանում ձևավորվել են աշխարհի լավագույն նախադրյալները, որպեսզի երեխայի բնական ունակությունները ոչ միայն բացահայտվեն, այլ նաև լիարժեք զարգանան, և Quantum G թեստի արդյունքները ընտանիքը կարողանա վերածել կոնկրետ գործողությունների՝ երեխայի ներուժը զարգացնելու և նրա ապագան ձևավորելու համար։
Հենց այդ պատճառով World of Geniuses-ը դարձնում է Quantum G Beta թեստավորումը հասանելի հայկական ընտանիքների համար հատուկ պայմաններով։ Այս որոշման հիմքում ընկած է խոր համոզմունք․ ժողովուրդը, որի հսկայական ներդրումը համաշխարհային գիտության, բժշկության և մշակույթի մեջ անհամաչափ մեծ է իր թվաքանակի համեմատ, կարող է աշխարհին տալ էլ ավելին։ Պատմությունը բազմիցս հաստատել է դա՝ հայկական նշանավոր անուններով։ Այժմ մեր հայացքն ուղղված է հաջորդ սերնդին՝
նրանց, ովքեր այսօր նստած են դպրոցական նստարանին, իսկ վաղը կարող են փոխել աշխարհը։
Ժամանակակից գենետիկական ուսումնասիրությունները հաստատում են այն, ինչ հայերը դարերով զգացել են պատմական հիշողության մակարդակում․ հայ ժողովուրդը առանձնանում է խորը շարունակականությամբ։ Կոպենհագենի համալսարանի Աշոտ Մարգարյանի ղեկավարությամբ իրականացված միջազգային հետազոտությունը, որը հրապարակվել է Current Biology ամսագրում, վերլուծել է Հայաստանի և Արցախի տարածքից 52 հնագույն նմուշ՝ ընդգրկելով մոտ 7800 տարվա ժամանակահատված, և համեմատել դրանք 206 ժամանակակից հայերի գենետիկական տվյալների (միտոխոնդրիալ գենոմների) հետ։ Արդյունքը հատկապես կարևոր էր․ այս տարածաշրջանի բնակչության մայրական գենետիկական գծերը գրեթե անընդհատ հետագծվում են խորը հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը։ Արևմտյան Եվրասիայի համար սա այսքան երկարատև պատմական շարունակականության հազվադեպ դեպք է։
Մայրական կողմը տալիս է միայն պատկերի կեսը։ Տղամարդկանց կողմի վերաբերյալ ուսումնասիրությունները, որոնք կատարվել են Y քրոմոսոմի հիման վրա, նույնպես ցույց են տվել հայերի մոտ խորը տարածաշրջանային արմատավորվածություն և կայուն ժառանգություն։ Մասնավորապես, Weale-ի, Եպիսկոպոսյանի և համահեղինակների աշխատանքում ուսումնասիրվել է 734 հայ տղամարդ։ Հետազոտողները հայտնաբերել են Y քրոմոսոմների հստակ տարածաշրջանային կառուցվածք՝ մեկ հայկական էթնոսի ներսում։ Սա նշանակում է, որ հայերի մոտ կա նաև նշանակալի հայրական գենետիկական շերտ, որը ցույց է տալիս տղամարդկանց գծերի հնագույն տարածաշրջանային արմատավորվածությունը։
Haber-ի և համահեղինակների աշխատանքը, որը հրապարակվել է European Journal of Human Genetics ամսագրում, ցույց է տվել, որ ժամանակակից հայերը կազմում են հստակ առանձնացող գենետիկական խումբ, որը ձևավորվել է բրոնզի դարում և պահպանել է հարաբերական կայունություն ավելի քան երեք հազարամյակ։ 2025 թվականին հրապարակված Հովհաննիսյանի և համահեղինակների նորագույն ամբողջական գենոմային հետազոտությունը հաստատել է այս միասնականությունը․ աշխարհով մեկ սփռված ժողովուրդը պահպանել է իր ճանաչելի գենետիկական կորիզը։
Այլ կերպ ասած՝ հայ ժողովուրդը պահպանում է ոչ միայն մշակութային, այլև կենսաբանական շարունակականություն, որը ձևավորվել է երկար պատմական ժամանակահատվածում։
Այս ամենը հիմք է տալիս Հայաստանը դիտարկել որպես աշխարհի ամենահնագույն և պատմականորեն շարունակական մշակութային ավանդույթներից մեկը։ Նրա արմատների խորությունը հաստատվում է թե՛ պատմությամբ, թե՛ ժամանակակից հետազոտություններով։ Հայկական փորձի առանձնահատուկ արժեքը կայանում է ամուր պատմական շարունակականության, գիտելիքի նկատմամբ հարգանքի, ընտանեկան մշակույթի ուժի և սերնդեսերունդ կրթական արժեքների կայուն փոխանցման համադրության մեջ։
Հենց այսպիսի երկարատև պատմական շարունակականությունն ու հարուստ մշակութային միջավայրը միասին կարող են ստեղծել առանձնապես բարենպաստ պայմաններ բարդ ինտելեկտուալ կարողությունների, ստեղծագործ մտածողության և բարձր մտավոր մոտիվացիայի զարգացման համար։ Այսպիսի միջավայրում տաղանդը ստանում է ամուր հենարան․ երեխաները մեծանում են մի մշակույթի ներսում, որը դարերով սովորել է պահպանել խոսքը, միտքը, արհեստը, գիտելիքն ու հոգևոր խորությունը։ Այս համադրությունն է այն հազվագյուտ էվոլյուցիոն-մշակութային առավելությունը, որի շնորհիվ հայկական օրինակը կարևոր է դառնում մարդու ներուժի ապագայի մասին խոսելիս։
405 թվականին Մեսրոպ Մաշտոցը ստեղծեց հայկական այբուբենը, և շատ շուտով այն դարձավ համազգային կրթական ծրագիր։ Տառերի ստեղծումից անմիջապես հետո Մաշտոցը և կաթողիկոս Սահակը սկսեցին դպրոցներ բացել, երեխաներ հավաքել ուսուցման համար, թարգմանել գրքեր։ Գրագիտությունը դարձավ հայ ժողովրդի և նրա մշակույթի պահպանման միջոց, և այս մոտեցումը հետագայում շարունակվեց յուրաքանչյուր դարում։
Երևանի Մատենադարանը պահպանում է ավելի քան 23 000 հին ձեռագիր՝ փիլիսոփայության, մաթեմատիկայի, բժշկության, իրավունքի, երաժշտության և պատմության վերաբերյալ․ սա նյութական ապացույց է, որ Հայաստանում գրավոր մշակույթը հանդիսացել է քաղաքակրթական հիմք։ Միջնադարում գործել են Գլաձորի և Տաթևի համալսարանները՝ եվրոպական շատ համալսարաններից դարեր առաջ։ Խորհրդային շրջանում Հայաստանը ունեցել է բարձրագույն կրթության մեջ ընդգրկվածության ամենաբարձր ցուցանիշներից մեկը ԽՍՀՄ հանրապետությունների շրջանում։
Այս համատեքստում ուշագրավ է նաև Հայաստանի վերաբերմունքը շախմատին։ Այստեղ այն ընկալվում է ոչ թե պարզապես որպես սպորտ կամ ինտելեկտուալ խաղ, այլ որպես ռազմավարական մտածողության զարգացման, կենտրոնացման, հիշողության և կարգապահության ձևավորման կարևոր գործիք։ Այսօր շախմատը հանդիսանում է պարտադիր դպրոցական առարկա, ինչը ցույց է տալիս, որ Հայաստանում կարևորում են ռազմավարական մտածողության վաղ և համակարգված զարգացումը յուրաքանչյուր երեխայի մոտ։ Հայաստանը երեք անգամ հաղթել է Շախմատի համաշխարհային օլիմպիադայում (2006, 2008, 2012)՝ լինելով մոտ երեք միլիոն բնակչություն ունեցող միակ երկիրը, որը հասել է նման արդյունքի։
V դարում այբուբենի ստեղծումից ու միջնադարյան համալսարաններից սկսվող երկար անընդհատ գիծը շարունակվում է XX դարի ուժեղ ինժեներական դպրոցներով և այսօր արդեն արտահայտվում է մանկական զարգացման կենտրոնների, նորարարական կենտրոնների ու տեխնոլոգիական կրթական ծրագրերի լայն ցանցով, այդ թվում՝ անվճար։ Սա ցույց է տալիս, որ գիտելիքի նկատմամբ հարգանքը հայկական մշակույթում կայուն քաղաքակրթական արժեք է, որը վերարտադրվում է տարբեր դարաշրջաններում և ձևերով։
Հայաստանում կրթության նկատմամբ վերաբերմունքը շատ ավելին է, քան պարզապես երեխայի համար լավ մեկնարկ ապահովելու ցանկությունը։ Դա խորքային մշակութային առանձնահատկություն է, որը փոխանցվում է սերնդեսերունդ։ Դեռևս XIX դարում հայ մեծ լուսավորիչները նկատեցին հայ ժողովրդի գլխավոր ուժը՝ մոր մեջ, ով դեռ օրորոցից փոխանցում է երեխային լեզուն, և ընտանիքում, որտեղ գիտելիքը դառնում է կյանքի հենարան։ Այս իմաստությունը ժամանակի ընթացքում վերածվեց գիտելիքի հանդեպ ձգտման՝ որպես ազգային առանձնահատկության, որը նաև այսօր՝ ժամանակակից Հայաստանում, դրսևորվում է զարմանալի ուժով։
Հայերի դերակատարումը համաշխարհային առևտրային ցանցերի ձևավորման գործընթացում կարելի է դիտարկել որպես համակարգային մտածողության պատմականորեն ձևավորված վառ օրինակ։ XVII–XVIII դարերում, երբ աշխարհը նոր էր սկսում ձևավորվել որպես փոխկապակցված տնտեսական համակարգ, Նոր Ջուղայից (Պարսկաստան) հայկական փոքր համայնքը դարձավ այն կարևոր օղակներից մեկը, որը իրականում նպաստեց այդ գլոբալ կապերի կառուցմանը։ Նրանց գործունեության աշխարհագրական շրջանակը ընդգրկում էր Լիսաբոնն ու Ամստերդամը՝ մինչև Մադրաս, Կանտոն և Արևելյան Աֆրիկայի ափամերձ տարածքները։ Նրանք հանդես էին գալիս որպես կապող օղակ՝ ապահովելով Եվրոպայի, Մերձավոր Արևելքի, Հնդկաստանի և Հեռավոր Արևելքի միջև առևտրային ու մշակութային փոխգործակցության կայուն ընթացքը։ Առանց պետական կառույցի կամ ռազմական ուժի, նրանք գործում էին որպես ցանցային մտածողությամբ առաջնորդվող համայնք՝ հիմնված լեզվական հմտությունների, մշակութային ճկունության և երկարաժամկետ վստահության կառուցման կարողության վրա։
Պատմաբան Սեբուհ Ասլանյանը իր «From the Indian Ocean to the Mediterranean» մենագրությունում ձևակերպում է հետևյալ եզրակացությունը․ հայկական վաճառականները ստեղծել են գործող ինստիտուտներ այնտեղ, որտեղ նման մեխանիզմներ գոյություն չունեին։ Նրանց պայմանավորվածությունները կատարվում էին հազարավոր կիլոմետր հեռավորության վրա՝ հիմնված հեղինակության համակարգերի և վստահության կայուն հարաբերությունների վրա, որոնք ձևավորվում էին տասնամյակների ընթացքում։ Չինացի հետազոտող Ցզյան Չժենը ընդգծում է, որ չինական պատմագրությունը նրանց դիտարկում է որպես բարդ ինստիտուցիոնալ ճարտարապետության ստեղծողների։ Ճապոնական KAKEN ակադեմիական նախագիծը հայկական վաճառականներին դիտարկում է վաղ գլոբալացման շրջանում՝ որպես այն կարևոր խմբերից մեկը, որը մասնակցել է երկրների միջև կայուն միջազգային կապերի ձևավորման սկզբնական փուլերին։
Որպեսզի հասկանանք մասշտաբը, բավական է դիտարկել այն ճանաչողական կարողությունների պրոֆիլը, որոնք պետք է ունենար նման վաճառականը․
Սա այն է, ինչ այսօր կոչվում է համակարգային մտածողություն, բարձր մակարդակի բազմագործառութային կարողություն և մտածողության ճկունություն։ Հենց նման պատմական միջավայրն էր ձևավորում և ամրապնդում այն հմտությունները, որտեղ հատկապես գնահատվում էր բարդ իրավիճակներում հնարավորություններ տեսնելու և սահմանափակ ռեսուրսների ու բարձր անորոշության պայմաններում կայուն համագործակցության ձևեր կառուցելու կարողությունը։
Այս ժողովուրդը, որը կարողացել է վստահության, պատասխանատվության և կապերի ցանցերի միջոցով ձևավորել առևտրային տարածք Լիսաբոնից մինչև Պեկին, իսկ դարեր անց կրկին դրսևորվել գիտության, տեխնոլոգիաների և արվեստի ոլորտներում, այն ժողովուրդն է, որի մեջ պահպանվում է հզոր ներուժ՝ ունակ փոխելու աշխարհը։
Աշխարհի բնակչության 0,15%-ից պակաս լինելով՝ հայերը մարդկությանը տվել են իրենց թվաքանակից անհամեմատ ավելի մեծ ներդրում։
Ռեյմոնդ Դամադյանը հայտնագործել է մագնիսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիան (ՄՌՏ)՝ տեխնոլոգիա, որը ամեն տարի փրկում է միլիոնավոր կյանքեր։ Նուբար Աֆեյանը՝ Moderna-ի համահիմնադիր և խորհրդի նախագահ, հանդիսանում է ժամանակակից բիոտեխնոլոգիական արդյունաբերության զարգացման և COVID-19-ի դեմ mRNA պատվաստանյութի ստեղծման գործընթացում առանցքային դերակատարներից մեկը։
Վիկտոր Համբարձումյանը տեսական աստղաֆիզիկայի հիմնադիրներից է և աստղային ասոցիացիաների բացահայտողը։ Գուրգեն Ասկարյանը հայտնագործել է լույսի ինքնակենտրոնացման էֆեկտը՝ լազերային ֆիզիկայի հիմնարար երևույթներից մեկը։
Հովհաննես Ադամյանը մշակել է գունավոր հեռուստատեսության տեխնոլոգիան։ Ալեքս Մանուկյանը ստեղծել է մեկ լծակով խառնիչը՝ Delta Faucet-ը։ Լյութեր Սիմջյանը ստեղծել է առաջին բանկոմատը և ունեցել է ավելի քան 200 արտոնագիր։ Բորիս Բաբայանը մշակել է սուպերսկալյար համակարգիչը՝ 14 տարի առաջ, քան այդ տեխնոլոգիան հայտնվեց Արևմուտքում։
Տարոն Աճեմօղլուն MIT-ի պրոֆեսոր է, Քլարկի մեդալի և 2024 թվականի տնտեսագիտության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։ Արմեն Ալչիանը «նոր ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության» ստեղծողն է։
Սամվել Քոչարյանցը եղել է ԽՍՀՄ միջուկային մարտագլխիկների գլխավոր կոնստրուկտորը։ Նորայր Սիսակյանը տիեզերական կենսաբանության հիմնադիրներից մեկն է։
Հովհաննես Այվազովսկին համարվում է գեղանկարչության պատմության ամենախոշոր ծովանկարիչներից մեկը։ Սերգեյ Փարաջանովը ստեղծել է յուրահատուկ կինեմատոգրաֆիական լեզու։ Կոմիտասը հավաքագրել և վերծանել է ավելի քան 3000 ժողովրդական երգեր։
Այս ցանկը կարելի է շարունակել։ Եվ այն թույլ է տալիս տեսնել մի կարևոր օրինաչափություն․ հայկական մշակույթում, նրա խորը պատմական շարունակականության մեջ և այն միջավայրում, որը դարերով ձևավորվել է գիտելիքի, աշխատանքի և ստեղծագործության արժեքների շուրջ, գոյություն ունի ամուր հիմք, որը սերնդեսերունդ աշխարհին տալիս է մարդկանց, ովքեր ունակ են բերել նոր գաղափարներ և նոր սկզբունքներ։ Մարդիկ, ովքեր ունեն հանճարեղության բարձր ներուժ։ Եվ այս յուրահատուկ ուժը հայ ժողովրդի մեջ դարերի ընթացքում շարունակաբար դրսևորվում է։
Մենք ապրում ենք շրջադարձային ժամանակահատվածում, որտեղ վերջին մի քանի տարիների ընթացքում արհեստական բանականությունը անցել է ճանապարհ՝ ակադեմիական գաղափարից մինչև գործիք, որը մրցում է մարդու հետ հարյուրավոր մասնագիտություններում։ ԱԲ համակարգերը գերազանցում են միջին մասնագետին՝ կոդ գրելու, տվյալների վերլուծության, տեքստերի ստեղծման և հիվանդությունների ախտորոշման ոլորտներում։ Աշխարհը կանգնած է ընտրության առաջ՝ արդյո՞ք մարդկությունը կկառավարի տեխնոլոգիաները, թե՞ տեխնոլոգիաներն են կառավարելու մարդուն։
Այս իրավիճակում մարդուն այլևս բավարար չէ պարզապես խելացի լինել և լավ կրթություն ստանալ։ Որպեսզի մարդկությունը պահպանի վերահսկողությունը այն տեխնոլոգիաների նկատմամբ, որոնք ինքն է ստեղծել, անհրաժեշտ են հանճարներ՝ մարդիկ, ովքեր ունակ են տեսնելու այն, ինչ ոչ ոք դեռ չի տեսնում, առաջադրելու հարցեր, որոնք դեռ չեն ձևակերպվել, և ստեղծելու սկզբունքորեն նոր մոտեցումներ։
Ոչ մի համակարգիչ չի կարող տեսնել գեղեցկությունը գաղափարների անսպասելի կապերի մեջ և զգալ իմաստը այնտեղ, որտեղ տվյալները լռում են։ Հենց սա է, որ անում է հանճարը։ Հենց սա է՝ ինսայթը, բեկումը, լուսավորումը, որը մնում է մարդու բացառիկ մենաշնորհ։
Դարաշրջանի մարտահրավերին դիմակայելը կախված է նրանից, թե արդյոք մարդկությանը կհաջողվի կրթել բավարար քանակությամբ իսկական հանճարներ՝ մարդկանց, ովքեր ընդունակ են ոչ միայն օգտվել գոյություն ունեցող գործիքներից, այլև ստեղծել սկզբունքորեն նոր հորիզոններ։
Ակնհայտ է դառնում, որ հայկական մշակութային միջավայրում ձևավորվել է գործոնների հազվադեպ համակենտրոնացում, որը նպաստում է հանճարական ներուժի բացահայտմանը։
Հայկական ֆենոմենը դա միայն Մեսրոպ Մաշտոցը, Անանիա Շիրակացին, Կոմիտասը, Համբարձումյանը, Դամադյանը կամ Աֆեյանը չէ։ Դա նաև յուրաքանչյուր հայ երեխան է, որի մեջ միավորվում են ժողովրդի պատմական ժառանգությունն ու ապագան փոխակերպելու դեռևս չբացահայտված հնարավորությունը։ Եվ եթե պատմությունն արդեն ստեղծել է ամուր հիմք, ապա նոր ժամանակի խնդիրն է՝ դրա վրա կառուցել այդ ներուժի ուշադիր, ճշգրիտ և ժամանակին բացահայտման համակարգ։
Հենց դրա համար է ստեղծվել World of Geniuses նախագիծը՝ երեխայի թաքնված, բնածին ներուժը ժամանակին բացահայտելու և այն նպատակային զարգացնելու համար։ Այդ պատճառով էլ շատ կարևոր է, որ Quantum G թեստը հայտնվի այն ծնողների ձեռքում, ովքեր արդյունքներին կմոտենան ուշադրությամբ և դրանք կվերածեն իրական քայլերի։ Հայ ծնողների իմաստության, զգոնության և պատասխանատվության շնորհիվ այստեղ թեստի արդյունքները հատկապես մեծ հնարավորություն ունեն դառնալու գործնական, երկարաժամկետ զարգացման ուղի՝ որպեսզի այն ներուժը, որը ձևավորվել և կատարելագործվել է հազարամյակների ընթացքում, օգուտ բերի ոչ միայն Հայաստանին, այլև ողջ աշխարհին։
Այդ իսկ պատճառով Quantum G Beta-ի հատուկ առաջարկը Հայաստանում ունի նշանակություն, որը դուրս է գալիս սովորական թեստավորման մեկնարկի շրջանակներից։ Այն առաջին քայլն ավելի հասանելի է դարձնում այն ընտանիքների համար, ովքեր պատրաստ են լրջորեն մոտենալ երեխայի զարգացմանը՝ չսպասելով, մինչև տաղանդը պատահականորեն ինքնուրույն դրսևորվի, և երեխայի ապագան չթողնելով ստանդարտ կրթության իներցիային։ Փոխարենը՝ նրանք հնարավորություն են ստանում որքան հնարավոր է շուտ տեսնել երեխայի ներքին ներուժի ոլորտը և ապահովել նրան ուղղվածությամբ, աջակցությամբ ու իրական աճի համար անհրաժեշտ պայմաններով։
Եվ սա առաջին քայլն է այստեղ՝ անցնել Quantum G Beta թեստը և ստանալ երեխայի ուժեղ կողմերի ավելի խորը ըմբռնում, որպեսզի որքան հնարավոր է շուտ տեսնեք այն ուղղությունը, որտեղ նրա հանճարը կարող է բացահայտվել որպես աշխարհը ձևափոխելու ունակ ստեղծարար ուժ։
Հայկական ֆենոմենը դա միայն Մեսրոպ Մաշտոցը, Անանիա Շիրակացին, Կոմիտասը, Համբարձումյանը, Դամադյանը կամ Աֆեյանը չէ։ Դա նաև յուրաքանչյուր հայ երեխան է, որի մեջ միավորվում են ժողովրդի պատմական ժառանգությունն ու ապագան փոխակերպելու դեռևս չբացահայտված հնարավորությունը։ Եվ եթե պատմությունն արդեն ստեղծել է ամուր հիմք, ապա նոր ժամանակի խնդիրն է՝ դրա վրա կառուցել այդ ներուժի ուշադիր, ճշգրիտ և ժամանակին բացահայտման համակարգ։
Հենց դրա համար է ստեղծվել World of Geniuses նախագիծը՝ երեխայի թաքնված, բնածին ներուժը ժամանակին բացահայտելու և այն նպատակային զարգացնելու համար։ Այդ պատճառով էլ շատ կարևոր է, որ Quantum G թեստը հայտնվի այն ծնողների ձեռքում, ովքեր արդյունքներին կմոտենան ուշադրությամբ և դրանք կվերածեն իրական քայլերի։ Հայ ծնողների իմաստության, զգոնության և պատասխանատվության շնորհիվ այստեղ թեստի արդյունքները հատկապես մեծ հնարավորություն ունեն դառնալու գործնական, երկարաժամկետ զարգացման ուղի՝ որպեսզի այն ներուժը, որը ձևավորվել և կատարելագործվել է հազարամյակների ընթացքում, օգուտ բերի ոչ միայն Հայաստանին, այլև ողջ աշխարհին։
Այդ իսկ պատճառով Quantum G Beta-ի հատուկ առաջարկը Հայաստանում ունի նշանակություն, որը դուրս է գալիս սովորական թեստավորման մեկնարկի շրջանակներից։ Այն առաջին քայլն ավելի հասանելի է դարձնում այն ընտանիքների համար, ովքեր պատրաստ են լրջորեն մոտենալ երեխայի զարգացմանը՝ չսպասելով, մինչև տաղանդը պատահականորեն ինքնուրույն դրսևորվի, և երեխայի ապագան չթողնելով ստանդարտ կրթության իներցիային։ Փոխարենը՝ նրանք հնարավորություն են ստանում որքան հնարավոր է շուտ տեսնել երեխայի ներքին ներուժի ոլորտը և ապահովել նրան ուղղվածությամբ, աջակցությամբ ու իրական աճի համար անհրաժեշտ պայմաններով։
Եվ սա առաջին քայլն է այստեղ՝ անցնել Quantum G Beta թեստը և ստանալ երեխայի ուժեղ կողմերի ավելի խորը ըմբռնում, որպեսզի որքան հնարավոր է շուտ տեսնեք այն ուղղությունը, որտեղ նրա հանճարը կարող է բացահայտվել որպես աշխարհը ձևափոխելու ունակ ստեղծարար ուժ։
